Vijf jaar lang heeft Inga Verbeeck (36) in Parijs internationale klanten binnen gehaald voor het bemiddelingsbureau Berkeley International. In die tijd, is de omzet vertwaalfvoudigd, zegt ze. \u00abWe draaien rond de 10 miljoen euro.\u00bb Maar nu is het genoeg geweest, vindt ze. Ze splitst zich af van Berkeley, keert terug naar Vlaanderen en begint voor zichzelf. Komende week presenteert ze haar eigen bedrijf; Ivy International Matchmaking. Het hoofdkantoor komt in Antwerpen. Ze nam al haar internationale klanten mee – Berkeley blijft de Britse tak doen – en haar 22 personeelsleden verhuizen mee – \u00aballemaal vrouwen, ja.\u00bb De tarieven doen duizelen. \u00abEen klant betaalt bij ons 10.000 euro inschrijvingsgeld. Daarna kiest hij of zij het soort lidmaatschap : 5.000 euro per jaar, 15.000 of 25.000, afhankelijk van de services die je wilt. En we hebben een Premium upgrade, die kost nog eens 15.000 euro. Dan krijg je het complete pakket aan customer services, van stylisten en life coaching tot psychologen.\u00bb In tegenprestatie is absolute discretie en een slaagpercentage van 75 procent.<\/p>\n
Ondernemen zit Verbeeck al van jongsaf in het bloed, vertelt ze. \u00abIk herinner me nog heel goed dat ik als kind al mijn eigen bedrijfjes oprichtte. Op mijn twaalfde verkocht ik voor het eerst spullen.\u00bb Haar vader bouwde vanuit het niets zijn eigen staalbedrijf op, Prodac. \u00abHij begon met het verkopen van kippen aan Chinese restauranthouders in Antwerpen. Daarna verkocht hij grafstenen van deur tot deur. Voor de handel kwam hij in de haven terecht en dat leidde tot het staalbedrijf.\u00bb Verbeeck was 19 toen ze klaar was met school, ze wilde iets doen. Handen uit de mouwen, dus ging ze aan de slag bij het bedrijf van haar vader. \u00abOverdag zat ik in Antwerpen op kantoor, ‘s avonds ging ik naar Brussel om te studeren, fiscaliteit en accounting. Vijf jaar lang.\u00bb<\/p>\n
Toen het familiebedrijf in conflict was geraakt met een Amerikaanse leverancier, koos Verbeeck een andere weg in te slaan. Ze haakte aan bij een oude vriendin, die een bemiddelingsbureau leidde voor de rijksten der aarde: Berkeley International. Discreet zoekt Berkeley ‘partners op niveau’, en niet voor de minsten: politici, CEO’s van multinationals, kunstenaars en advocaten behoren tot het klantenbestand.<\/p>\n
De discretie is logisch. De internationale politici die Verbeeck begeleidt, zien hun foto’s en gegevens liever niet online staan op een ordinaire datingsite. Dat ze psychologen aan het werk zet is evenmin gek. \u00abGeloof me: sommige CEO’s van multinationals hebben veel geld, zakelijk instinct, maar het ontbreekt hen nogal eens aan zelfvertrouwen om op persoonlijk vlak met andere mensen om te gaan.\u00bb<\/p>\n
Verbeeck weigert ook klanten. \u00abIk herinner mij een meneer die belde en zei: ik wil h\u00e9\u00e9l snel iemand hebben, het is december, met kerst moet ik weer naar de familie en wil ik wel met een vrouw opdagen. Toen legde ik hem uit dat dat onmogelijk was.\u00bb Verbeeck begeleidt opmerkelijk veel soortgenoten. Zo’n 60 procent van haar klanten is vrouw. \u00ab30 jaar geleden waren er niet zoveel succesvolle vrouwen in het bedrijfsleven en de politiek als nu. En als die een partner zoeken willen ze toch een man naar wie ze kunnen opkijken. Die groep is schaars: mannen die \u00f3\u00f3k een topfunctie hebben, die \u00f3\u00f3k veel verdienen en die \u00f3\u00f3k nog eens ge\u00efnteresseerd zijn in een vrouw die hun gelijke of misschien wel meerdere is.\u00bb<\/p>\n
\u00abMannen zijn bang voor succesvolle vrouwen. Ze worden al snel als ijskoud, bitchy of dominant gezien. Maar als die vrouwen thuis komen, trekken ze ook gewoon hun jogging aan en zijn ze net als andere vrouwen.\u00bb<\/p>\n
<\/p>\n